Są trzy rodzaje cierpliwości. Najważniejszą z nich jest cierpliwość w nie popełnianiu grzechów. Hadis szerif głosi:

„Są trzy rodzaje cierpliwości: 1-Cierpliwość podczas nieszczęścia, biedy, 2- Cierpliwość podczas uczenia się wiedzy religijnej i wykonywania aktów czci (ibadet), 3- Cierpliwość w niewykonywaniu grzechów. Cierpliwy na nieszczęście zyskuje 300 stopni dobrodziejstwa, cierpliwy w wykonywaniu ibadet 600, zaś w cierpliwy w nie popełnianiu grzechów 900.” (Ebuszszejh)

Gdy Musa alejhisselam spytał się Hyzyr alejhisselama, w jaki sposób zyskał naukę Ledun, to otrzymał odpowiedź: „Poprzez cierpliwość w nie popełnianiu grzechu.” Święty Koran w wielu wersetach informuje o znaczeniu cierpliwości.

„Cierpliwym zostaną dane niezliczone nagrody.” (Zummer 10)

„Ej wierzący, chciejcie od Allaha cierpliwość i pomoc w salacie. Na pewno Allahu teala jest razem z cierpliwymi.” (Bekara 153)

Hadisy szerif głoszą: „Celującą wiarę posiadają ci, co są cierpliwi, hojni i wyrozumiali.” (Dejlemi)

„Allahu teala uczyni ukochanego sługę obdarzy cierpieniem z powodu nieszczęścia i jeśli on będzie na nie cierpliwy, to będzie z niego zadowolony.” (Dejlemi)

„Jeśli nie będziecie cierpliwi wobec tego, czego nie lubicie, to nie dotrzecie do tego, co lubicie.” (I. Mawerdi)

„Mówię przysięgając, Allahu teala powiększy honor u tego, kto jest cierpliwy wobec zaznanego uciemiężenia.” (Taberani)

„Bronią wierzącego jest cierpliwość i dua.” (Dejlemi)

„Jeśli będzie cierpliwy ten, kto stracił wzrok, to pójdzie do Raju.” (Hatib)

„Allahu teala raczył: Nie zadowolony z mojego wyroku i nie cierpliwy wobec zesłanego nieszczęścia niech szuka sobie innego ode mnie Pana.” (Taberani)

„Największym nieszczęściem jest posiadanie mało cierpliwości.” (Dejlemi)

Jedną z oznak umiłowania przez Allaha jest mało spanie. W nocy bardzo mało, a w dzień bardzo dużo spać, jest powodem chorób. Mało jedzenie daje ciału spokój, zaś mało spanie duchowi. Dużo spać jest szkodliwe. Dużo jedzący i pijący, jeśli nawet nie będzie chciał, to i tak będzie dużo spał. Powinno się mało jeść i mało spać. Dużo jedzący pije dużo wody. Dużo pijący wody dużo śpi. Dużo śpiący większość życia spędza na spaniu, a to jest mu przeszkodą w zdobycia zysku na ziemi i dla życia pozagrobowego.

Wiedz o tym, że sen jest równy śmierci. Końcem nieuwagi jest ogień. Dużo spać jest nieszczęściem, powodem żalu. Mało spanie jest dla serca połyskiem, dużo zaś biedą. Dużo spać jest brzydkie, stratą czasu. Pustemu żołądkowi nie chce się spać, mało śpiącemu nie przyjdzie lęk. Lubiący spać nie zyska tego, czego pragnie, nie zobaczy darów, które są rozdawane w nocy. Allahu teala każdej nocy raczy: „Czy nie ma modlących się, a przyjmę ich modlitwę.” (Buhari)

Mało jedząc oczyść swoje serce, sen schowaj dla grobu! Mało spanie jest darem, dużo spanie jest nieuwagą. Nieuwaga jest zaś szkodliwa, oczernia nasze serce. Jeśli chcesz się uratować, to mało jedz, mało śpij, mało mów!

„Uciekającemu od Piekła, pragnącemu Raju sen nie wejdzie do oczu.” (I. Mende)

„Jednym z tego, czego najbardziej się boję, jest dużo spanie.” (Dejlemi)

„Najwartościowszym czynem jest robienie salatu w nocy, gdy wszyscy śpią.” (Dżennet Jolu)

„Spanie po jedzeniu jest powodem twardnienia serca.” (Ibni Madże)

„Spanie rano jest powodem bezsilności, lenistwa, ociężałości i zapominania.” (I. Mawerdi)

„Nie śpijcie po salacie porannym do wschodu słońca!” (Bejheki)

„Rano śpiący stanie się cierpiącym na bóle pleców i kręgosłupa.” (I. Szarani)

„Spanie rano jest nie na czas, trochę w południe korzystne, pod wieczór głupotą.” (I. Mawerdi)