Pierwsza noc piątkowa w miesiącu Redżeb jest nazywana Nocą Regaib. Każda noc piątkowa jest wartościowa. Te dwie wartościowe noce będąc razem stają się jeszcze wartościowsze. Allahu teala tej nocy obdarza wierzących łaskami, nagrodami. Regaib znaczy dobrodziejstwo, łaska. Wybaczy tym, którzy szanują tą noc. Tej nocy robiona modlitwa zostanie przyjęta, a takie ibadet jak: salat, post, jałmużna zostaną niezliczonymi nagrodami obdarzone.

Nie jest to noc, podczas której ożenił się ojciec naszego szanownego Proroka. Jest błędem mówić w ten sposób. Informować, że Prorok (sallallahu alejhi we sellem) uhonorował świat wcześniej niż dziewięć miesięcy jest defektem i winą.

Tej nocy nie ma szczególnego salatu. Powinno się tą noc spędzić na ibadet, mający długi w salacie powinien przynajmniej odrobić zaległy jedno dzienny salat, nie mający zaległości powinien robić salat nafile, powinno się czytać Święty Koran, modlić się, okazywać skruchę. Zyska się dużo nagrody, jeśli spędzi się dzień na poście, a nocy okaże się szacunek. Zawsze jest wielką zasługą w błogosławione noce poznawać wiedzę religijną, tj. czytać na ten temat książki uczonych sunna.

27. noc miesiąca Redżeb nazywa się Nocą Miracz. Miracz znaczy schody. Jest to noc, podczas której nasz Szanowny Prorok został wzniesiony do nieba, w nieznane miejsca. W Surze Isra w pierwszym ajecie poinformowane jest o Miracz.

Gdy nasz szanowny Prorok miał 52 lata, to 27. nocy miesiąca Redżeb przyszedł do niego Dżebrail alejhisselam i zabrał go z Mekki do Jerozolimy i stamtąd do nieba.

Uczeni islamscy głoszą: „Miracz zaszedł razem z duchem i ciałem. Z tego względu, że jest wyraźnie poparty świętymi ajetami, ten, kto nie uwierzy, że został On zaprowadzony z Mekki do Jerozolimy, stanie się niewierzącym. Zaś ten, kto nie uwierzy, że został zaprowadzony do nieba i w nieznane miejsca, odejdzie od prawidłowej drogi, należy do ehli bidat”

Resulullah (sallallahu alejhi we sellem) widząc podczas Miracz Raj, Piekło, niezliczone różne sprawy, przechodząc przez Tron Boski, Kazalnicę i świat duchowy w nieznanym, niezrozumiałym i niemożliwym do wyjaśnienia dla nas aspekcie bez miejsca, czasu, kierunku, cech zobaczył Allahu teala. Zyskując dary, które żadne ze stworzeń nie zna i nie zrozumie, w jednym momencie udał się do Jerozolimy i stamtąd do Mekki.

Podczas Miracz obowiązkiem stał się 5 razy dziennie salat. Przedtem był tylko salat poranny i popołudniowy. W Noc Miracz salat wieczorny 3 rekaty, pozostałe salaty jako 2 rekaty stały się obowiązkiem (fard). W Medine podczas drugiego nakazu poza salatem porannym i wieczornym pozostałe zostały podniesione do 4 rekatów. W 4. roku Hidżri te salaty zostały zmniejszone dla podróżujących znowu do 2 rekatów. Wypowiadanie Ezan rozczęto przed Hidżretem w Mekce w Noc Miracz. W pierwszym roku hidżri ezan został nakazany do informowania o porach salatu.

Zdarzenie Miracz wpłynęło na wzmocnienie wiary u muzułmanów, zaś u niewierzących do okazania jeszcze większej wrogości. Niewierzący nie uwierzyli i pytali się: Ile drzwi, okien ma Mesdżit Aksa?... Podczas Miracz Resulullah nie zwrócił uwagi na to. Wtedy Dżebrail alejhisselam przyniósł mu przed oczy (jak telewizor) i Prorok

alejhisselam odpowiedział.

Tej błogosławionej nocy jak i w pozostałe błogosławione noce powinno się odrabiać zaległe salaty, czytać Święty Koran, okazywać skruchę i modlić, odwiedzić uczonych, ucieszyć biednych. Dzień powinno spędzić się na poście, a noc na ibadet.

„Tej nocy za dobry czyn zyskuje się 100 letnie wynagrodzenie.” (I.Gazali, Ebu Musa el Medeni)

„27. dnia miesiąca Redżeb poszczący zyskuje taką nagrodę, jaką zyskuje się za 60 letni post.” (I.Gazali, Ebu Musa el Medeni)