RAMADAN - Kefaret (pokuta) za post

We wszystkich księgach religijnych zostało poinformowane, że świadomie przerywający post musi wykonać kefaret. Jest o tym napisane w Kutub-u sitte, sześciu słynnych księgach hadisów u Buhariego, Muslima, Ebu Dawuda, Tirmiziego i Nesai.

„Pewien człowiek przyszedł do Proroka alejhisselam i powiedział: Wysłanniku Allaha koniec ze mną. Prorok alejhisselam zapytał, co się stało. Powiedział, że świadomie przerwał post. Prorok alejhisselam poinformował go, że musi uwolnić niewolnika. Kiedy rzekł, że nie ma niewolnika, nakazał mu pościć bez przerwy przez dwa miesiące. Kiedy rzekł, że nie zdoła tego uczynić, poinformował go, by nakarmił biednego.” (Ebu Herejre radijallahu anh)

Uczeni islamscy także poinformowali, że ten, kto uczynił intencję poszczenia w nocy, jeśli przerwie post, jako kefaret musi, jeśli posiada - uwolnić jednego niewolnika, jeśli nie ma, to dzień w dzień przez 60 dni pościć, jeśli nie jest w stanie, to powinien nakarmić 60 biednych. (R.Muhtar)

Jak się wykonuje kefaret za post

Wykonując kefaret postu pości się dzień w dzień przez 60 dni. Po 60 dniach pości się jeszcze pojedynczo za każdy dzień, w którym się nie pościło. Ten, kto musi wykonać kilka kefaretów, albo w jednym Ramadanie ma do wykonania dwa kefarety, jeśli nie wykonał pierwszego, wykonuje za dwa kefarety tylko jeden. Jeśli wykonał pierwszy, to drugi też musi dodatkowo wykonać.

Jeśli post kefaret zostanie przerwany z powodu usprawiedliwień takich jak: choroba, podróż albo natrafi na święto lub Ramadan, to trzeba będzie pościć od nowa 60 dni. Jeśli nie przerwie się postu w czasie świąt, to i tak będzie trzeba pościć od nowa. Nie pości się od nowa, jeśli przerwie się z powodu menstruacji i krwawienia poporodowego. Kiedy się oczyści, dokańcza się pozostałe dni.

Jeśli ten, kto jest stale chory albo znajduje się w bardzo podeszłym wieku i nie jest w stanie pościć 60 dni postu kefaret, to jednego dnia dwa razy musi nakarmić 60 biednych. Nie jest warunkiem nakarmić wszystkich jednego dnia. Można nakarmić jednego biednego każdego dnia dwa razy przez 60 dni, albo każdego dnia jeden raz przez 120 dni. Można też dać każdemu z 60 biednych 1750 gr. pszenicy lub mąki, albo 3.5 kg jęczmienia, rodzynek, daktyli. Wolno dać chleb albo inny towar lub złoto równe wartości tych rzeczy, wolno też dawać je jednemu biednemu stale przez 60 dni. Można dać także pieniądze biednemu, aby sam się najadł. Jeśli da się całą 60-cio dniówkę jednemu biednemu jednego dnia, zaliczone będzie to jako jednodniówka. Jeśli nakarmi się 60 biednych rankiem i 60 innych biednych wieczorem, to wieczorem trzeba będzie nakarmić tych, co nakarmiło się rankiem albo tych, co nakarmiło się wieczorem trzeba będzie nakarmić jeszcze raz rankiem. Wręczyć też można każdemu z 60-ciu z nich majątek o wartości sadaka fitr. Nie jest dozwolone nakarmienie biednych temu, kto jest w stanie pościć.