NASZ PROROK - Piękny charakter i zwyczaje Proroka Muhammeda (sallallahu alejhi we sellem)-5

Zgodnie ze zwyczajami w Arabii zapuszczał włosy do połowy ucha, gdy przekroczyły tę długość, to je obcinał. Smarował swoje włosy oliwą. Podczas podróży zabierał ze sobą zawsze butelkę z oliwą. Gdy smarował włosy oliwą, to najpierw okrywał głowę muślinem, potem nakładał baszłyk. W ten sposób nie widać było, że miał posmarowane włosy oliwą. Czasami zapuszczał włosy i zostawiał je z przodu po obu stronach zwisające. W dniu, gdy zdobył Mekkę miał w ten sposób zapuszczone włosy.
Smarował swoje ręce, głowę i twarz różnymi zapachami, kadził się kamforą i aloesem.
Materac jego był zrobiony z wygarbowanej skóry wypełnionej przędzą daktylową. Gdy przyniesiono mu materac wypełniony wełną, to nie przyjął go i powiedział: „Ej, Aisze! Przysięgam Allahowi, jeśli zechcę, to Allahu teala wszędzie, gdzie będę, obdarzy mnie stosami złota i srebra.” Czasami spał na macie, desce, filcu z wełny lub na gołej ziemi. Ibni Abidin (rahime-hullahu teala) rozpoczynając opisywanie postu powiedział: „To, co robił Prorok Muhammed (sallallahu alejhi we sellem) i robiło w dalszym ciągu po nim czterech kalifów nazywa się Sunna (Sünnet). Opuszczenie Sünnet-i hüda bez powodu jest niedozwolone, zaś Sünnet-i zaide jest dozwolone. Abdulgani Nablusi (rahime-hullahu teala) w książce pt. „Hadika” napisał: „Sünnet-i hüda nazywa się obrządki religijne dokonywane przez błogosławionego Proroka, które nie gniewały, nie smuciły jego, jeśli były nie spełniane przez innych. To, co ciągle robił nazywa się Sünnet-i müekkede. To, co robił zgodnie z obyczajami nazywa się Sünnet-i zaide albo Müstehab. Tak jest z rozpoczęciem czegoś dobrego, pożytecznego z prawej strony, prawą ręką np. budując, jedząc, pijąc, siedząc, wstając, śpiąc, podczas szycia i używania ubrań, robienia różnych przyrządów. Nie robienie tego i robienie tego, co później stało się obyczajem np. używanie łyżki, sita nie jest przeciwne religii, nie jest spaczeniem. Z tego wynika, że jedzenie przy stole widelcem i łyżką, spanie w łóżku, korzystanie z radia, telewizji, magnetofonu podczas konferencji i lekcji w szkole o etyce i technice, jeżdżenie wszystkimi rodzajami pojazdów, używanie okularów, kalkulatorów, itp. przyrządów technicznych, to, co jest innowacją w obyczajach jest zezwolone. Są one nowościami w obyczajach. To, co później się ukazało nazywa się bidat (innowacją). Korzystanie z innowacji, nowości w obyczajach w dokonywaniu tego, co jest zakazane, jest grzechem. Na temat korzystania z radia, megafonu, magnetofonu podczas salat, ezan i kazań w meczecie znajdują się obszerne wiadomości w książkach „Endles Bliss” i „Islamische Ethik”. Robienie nawet najmniejszych zmian, innowacji w obrządkach religijnych jest wielkim grzechem. Obrządkiem religijnym jest również prowadzenie walki o wiarę, uczestniczenie w wojnach prowadzonych przez rząd, armię przeciwko wrogom. Nie jest jednak innowacją korzystanie z każdego rodzaju nowości techniki podczas wojny. Przeciwnie jest to wielka zasługa, ponieważ nakazane jest używanie każdego rodzaju osiągnięć techniki podczas wojny. Powinno się korzystać z tych nowości, które pomagają w wykonywaniu nakazów, obrządków religijnych. Nowości, zmiany, które pomagają w wykonywaniu tego, co jest zakazane, są nowościami w religii i tak np. by recytować ezan należy wejść na minaret, ponieważ nakazano recytować ezan z wysokiego miejsca. Jednak recytowanie ezan poprzez megafon jest bidat (innowacją), ponieważ nie zostało nakazane recytowanie poprzez instrumenty. Nakazane jest recytowanie ludziom. Informowanie o porze modlitw i innych obrządkach religijnych poprzez bicie dzwonami, trąbienie, używanie innych instrumentów muzycznych zostało przez Proroka zabronione. Cdn.