IBADET - Marnotrawstwo

Rozdawanie majątku, religii, humanitaryzmu w nieprawidłowych miejscach nazywa się marnotrawstwem. Humanitaryzm to pragnienie robienia dobra, bycia pożytecznym. Nie zgodne z religią marnotrawstwo jest haram, zaś niezgodne z humanitaryzmem tenzihen mekruh.

Marnotrawstwo to marnowanie majątku, doprowadzenie jego do stanu, że się do niczego nie nadaje, rozdawanie go w sposób, który nie przyniesie pożytku.

Gospodarność lub hojność jest pomiędzy marnotrawstwem a skąpstwem. Hadis szerif głoszą:

„Gospodarny nie zazna trudności.” (Bezzar)

„Ratunkiem jest jedno z czterech: uważać na gospodarność w dostatku, w braku, w bogactwie, w biedzie.” (Bejheki)

„Gospodarność jest połową źródła utrzymania.” (Hatib)

„Być przewidującym jest połową utrzymania.” (Dejlemi)

„Na Sądzie Ostatecznym wszyscy nie dając odpowiedzi na te cztery pytania nie uratują się z rozrachunku:

Jak spędziło się życie?
Ja postępowało się z wiedzą religijną w czynach?
Gdzie i jak zdobyło się majątek i jak się go wydało?
Gdzie trudziło się swoje ciało?” (Tirmizi)

W naszej religii robić niepotrzebne sprawy nie jest dozwolone. Marnotrawstwo bez względu na ilość jest wielką szkodą. Na jedną minutę dziesięć kropli wody z przeciekającego kranu wynosi 170 litrów wody w ciągu miesiąca.

Nie powinno się marnotrawić ani też ograniczać. Znalezienie tego środka jest najlepsze. A to nazywa się gospodarnością. Hojny powinien też używać swojego majątku gospodarnie. Allahu teala raczy:

„Nie bądź chytry, ani też marnotrawcą!” (Isra 29)

Sufjan Sewri (rahmetullahi alejhi) powiedział: „W dzisiejszych czasach majątek jest bronią człowieka. Człowiek chroni majątkiem swoje życie, religię, zdrowie i honor.”

Nie darzyć wartością, stracić wielki dar, jakim jest majątek, jest brakiem wdzięczności . A to jest winą, powodem zyskania kary przez tego, kto dał. Powinno się być wdzięcznym i przestrzegać praw, żeby pozostał i wzrastał.

„Jeśli będziecie wdzięczni, to powiększę wam dary, którymi was obdarzyłem.” (Ibrahim7)