ITIKAD - Ostatni Prorok Muhammed (sallallahu alejhi we sellem) - 1

Muhammed (alejhisselam) jest ostatnim i największym spośród wszystkich Proroków. Urodził się w o poranku w poniedziałek 12 dnia miesiąca Rebiul-ewwel (20 kwietnia w roku 571 n.e.) w Mekce (wg Ibn-ul-Esir, Imam-i Sujuti, Halebi, Abdulhak-y Dehlewi, Zerkani). Ojciec jego nazywa się Abdullah, matka Amine. Ojciec jego zmarł dwa miesiące przed jego narodzinami. Gdy miał sześć lat, to zmarła jego matka, gdy miał osiem lat, to zmarł jego dziadek Abdulmuttalib. Później został wychowywany przez wujka Ebu Taliba. W wieku 25 lat poślubił Hatidże-tul-Kubra. Miał z nią sześcioro dzieci, cztery córki i dwóch synów. Pierwszym jego dzieckiem był syn o imieniu Kasym. Z tego powodu nazywany był też Ebul-Kasym, co znaczy ojciec Kasyma. Gdy miał czterdzieści lat, to zostało mu objawione, że jest Prorokiem wszystkich ludzi i dżinów. Trzy lata później rozpoczął wzywać wszystkich do przyjęcia wiary.

W wieku pięćdziesięciu dwóch lat został pewnej nocy wzięty z Mekki do Jerozolimy i stamtąd do nieba. Tę drogę nazywa się Miracz. Zobaczył tam Raj, Piekło i Allahu teala. Obowiązek spełniania salatu został nakazany tej nocy. (Sura Isra:1)

W roku 622 n.e. z nakazem Allahu teala udał się z Mekki do Medyny. Drogę tą nazywa się Hidżret. Ten rok, wejście do Mekki 20 września stał się początkiem historii muzułmanów. Kalendarz muzułmański tj. Hidżri kameri rozpoczyna się tego roku w miesiącu Muharrem. W 11 roku Hidżri (632 n.e.) w miesiącu Rebiul-ewwel dnia 12 w poniedziałek przed południem zmarł. W nocy z wtorku na środę został pochowany w pokoju, w którym zmarł. Biorąc pod uwagę kalendarz hidżri zmarł w wieku 63 lat, według kalendarza gregoriańskiego mając 61 lat.

Muhammed (alejhisselam) był biały. Spośród wszystkich ludzi najpiękniejszy. Pod każdym względem przewyższa wszystkich ludzi wszystkich czasów na całej ziemi. Jego rozum, inteligencja, piękny charakter, moc wszystkich organów przewyższa każdego człowieka.

Muhammed (alejhisselam) udał się cztery razy w podróż handlową: w wieku 9 lub 12 lat z wujkiem Ebu Talib z Damaszku do Busry, w wieku 17 lat z wujkiem Zubejr w strony Jemenu, w wieku 20 lat z Ebu Bekir w strony Damaszku i mając 25 lat, by sprzedać towar należący do żony Hatidże ponownie w strony Damaszku. Poza tymi podróżami nie udał się gdziekolwiek indziej.

Był analfabetą, tzn. nie chodził do żadnej szkoły, od nikogo nie pobrał żadnej nauki, nie potrafił czytać i pisać. Mimo tego wszystko wiedział. Allahu teala informował go o tym wszystkim, o czym pomyślał lub chciał wiedzieć. Anioł Gabriel-Dżebrail (alejhisselam) przychodził do niego i wyjaśniał to, co on chciał wiedzieć. Jego błogosławione serce gorzało światłością jak słońce. Rozprowadzona przez niego światłość nauki i umiejętności jak fale radiowe rozchodziły się po ziemi, niebie, wszędzie. Teraz rozprzestrzeniają się one dalej z jego grobu. Siła rozpowszechniania ich rośnie w każdej chwili. Cdn.