Prorok Muhammed (sallallahu alejhi we sellem) obdarzył radosną nowiną wspólnotę sunna Ehl-i sünnet wel dżemaat, że pójdzie ona do Raju. Oni przyjęli to, co usłyszeli od Towarzyszy błogosławionego Proroka tj. Sahabi (radijallahu teala anhum edżmain), nie wprowadzili w ogóle do tej wiedzy greckiej filozofii i swoich poglądów. Tą wiedzę wywyższyli ponad wiedzę innych religii, innych filozofii i swój rozum, ponieważ Islam jest religią zgodną ze zdrowym ludzkim rozumem. Jeśli rozum wątpi w prawidłowość choć jednej z doktryn Islamu, to można zrozumieć, że jest on niezdrowy, zepsuty, uszkodzony. Ten, kto uważa, że w religii islamskiej są braki i stara się je uzupełnić filozofią, jest głupcem. W komentarzu pt. „Ruh-ul-bejan” Ismail Hakki Bursewi na końcu szóstego rozdziału napisane jest, że jeśli niewierzący będzie postępował zgodnie ze zdrowym rozsądkiem, to jego moralność i czyny będą zgodne z nakazami Allahu teala i Allahu teala obdarzy go wiarą. Uczeni islamscy sunna (rahime humullahu teala) pisali w swoich książkach o greckiej filozofii tylko po to, by jej zaprzeczyć. Heretyckie sekty starały się o to, by wprowadzić do wiedzy religijnej filozofię grecką, zaś wyznawcy sunna o to, by odłączyć i odsunąć ją od wiedzy religijnej. W takim razie ten, kto chce prawidłowo poznać religię islamską i zrozumieć to, co Allahu teala chce swoimi słowami przekazać ludziom, powinien czytać odpowiednie książki, których autorami są islamscy uczeni sunna.

Oto zasady religii islamskiej, która koi serca ludzi, oczyszcza ducha i nakazuje w łatwo zrozumiały dla wszystkich sposób spełnienie tych wysokich nakazów Allahu teala. Zasady filozofii zaś składają się tylko z ludzkich myśli. Powinno się je czytać tylko po to, by im zaprzeczyć. Naszym obowiązkiem jest przyjęcie i spełnianie nakazów Allahu teala, które są wymienione w Świętym Koranie, w św. hadisach i w książkach uczonych islamskich. Taki jest prawdziwy Islam. Allahu teala zakazał muzułmanom posiadania różniących się wierzeń, zakładania sekt, wśród nich istnienia różnic w wierze, a tym bardziej też organizowania spotkań po kryjomu, organizowania potajemnych zgromadzeń, zajmowania się tym, co jest zakazane jak: oczernianie i obgadywanie.

„Wiedzcie o tym, że życie na ziemi składa się z zabawy, zajmowania się czymkolwiek, zdobienia się, wśród was wychwalania się nawzajem, starania się o posiadanie jeszcze więcej majątku i dzieci. To zaś podobne jest do deszczu, który sprawia radość siewcom, gdy z czarnej ziemi wydobywa się zieleń. Te rośliny potem usychają. Stają się żółte, później śmieciem. W życiu pozagrobowym zaś (dla tych, co pasjonują się światem) są ciężkie i nieskończone męki. (Dla tych, co środki do życia zdobywają zgodnie z nakazami Allaha) tam jest aprobata Allaha i wybaczenie. Życie na ziemi jest tylko okresem zwodnym, przejściowym.” (Hadid 20)

Imiona Wielkiego Allaha są Tewkifi, tzn. zezwolone jest w Islamie wypowiedzenie objawionych imion, wypowiadanie innych jest niedozwolone. I tak np. krowy są bożkami hindusów. Bóg, bożek jest przedmiotem czczenia, hołdowania. Wypowiadając się o Wielkim Allahu używanie takich słów jak: bożek, bóstwo, bóg zamiast Allah jest niedozwolone. Można jednak wyrazić się w ten sposób: „Allah jest jeden, poza Nim nie ma innego boga.”

„Najpiękniejsze imiona należą do Allaha. Módlcie się do Niego wypowiadając te imiona. Zostawcie tych, co doprowadzają do zniekształcenia w sprawie dotyczącej Jego imion. Oni doznają kary za to, co zrobili.” (Sura Araf 180)

„Poza Allahem nie ma innego boga, najpiękniejsze imiona należą do Niego.” (Sura Taha 8)

„Bez wątpliwości Ja jestem Allahem. Poza Mną nie ma innego boga. Bądź Mi sługą, by Mnie wspominać dokonuj salat.” (Sura Taha 14)

„Wypowiadaj to wielkie imię Stworzyciela” (Nie nazywaj nikogo innego Jego imieniem). (Sura A’la 1)

Tutaj widać jak wielkim błędem zamiast Jego imienia, przez Niego chcianego jest wypowiadanie imienia bóg, którym niewierzący określają swoje przedmioty czczenia, a także to, co jest Mu najbardziej niemiłe.

Imiona Wielkiego Allaha są nieskończone. W religii Muhammeda (niech pokój będzie z nim) poinformowane zostało dziewięćdziesiąt dziewięć. Nazywa się je esma-i hüsna, tzn. najpiękniejsze imiona. (Sura Araf 180)

Wypowiadając, słysząc lub pisząc imię Wielkiego Allaha powinno się używać wypowiedzi wyrażającej cześć, szacunek, poważanie wobec Niego. Gdy wypowiada się po raz pierwszy, to powinno się powiedzieć: Subhanallah (jest pozbawiony braków i wad), Tebarekallah (wielki i pozbawiony braków), Dżelle-Dżelaluh (jest On wielki, największy), Azze-ismuh (święty), Dżellet kudretuh (wielki i silny) albo Teala (wielki, pozbawiony braków). Powtarzając dobrze jest, gdy powie się teala.