ETYKA - Ważność szlachetnego pochodzenia

Szlachetne pochodzenie jest wartościowe, jeśli jest z pozostałymi dobrymi charakterami. Wszyscy pochodzimy od Adema alejhisselam. Nie ma zasady, że każdego dobrego człowieka dzieci będą dobre, a każdego złego dzieci będą złe. Jeden z synów Hz. Adema i Hz. Nuha stali się niewierzącymi. Żony Nuha alejhisselam i Luta alejhisselam były też niewierzące. Ebu Dżehil pomimo, że był synem niewierzącego, to należy do najwyższych stopniem ludzi tzn. należy do sahabi. Naszego szanownego Proroka rodzony wujek Ebu Leheb był niewierzącym.

Wielkim błędem będzie wyciąganie rozumienia, że z powodu grzechów rodziców dzieci ich też nie będą dobrymi ludźmi. Allahu teala stworzy ze złego dobrego, a z dobrego złego. W Świętym Koranie w kilku miejscach jest głoszone: „Z umarłego żywego, z żywego umarłego wyciągnie.” (A.Imran 27) Uczeni islamscy wyjaśniając ten werset powiedzieli: „Z niewierzącego muzułmanina, z muzułmanina niewierzącego stworzy.” Dlatego też istnienie w rodzie złych ludzi nigdy nie będzie świadczyć o tym, że samemu będzie się złym. Wszyscy pochodzimy od Adema alejhisselam. W naszej religii nie ma wyższości rasy, klasy. U Allaha jest tylko wyższość w pobożności. „U Allaha najwyższy z was jest ten, kto Jego najbardziej się boi.” (Hudżurat 13)

Posiadać piękny charakter to szlachetność

Jeśli ktoś nie pochodzi nawet ze szlachetnej rodziny, ale posiada piękny charakter, jest pobożny, to dla niego piękny charakter i pobożność jest dużo wartościowsza od szlachetnego pochodzenia.

„Kobietę bierze się za żonę z powodu jej majątku, urody, szlachetnego pochodzenia i pobożności. Ty wybierz sobie pobożną, żeby zyskać materialne i duchowe dary!” (Buhari)

Radami można wychować nieszlachetnego człowieka. Na ten temat w Świętym Koranie jest głoszone:

„Dawaj rady, oczywiście rady dadzą korzyść wierzącym.” (Zarijat 55)

Gdyby nie istniała możliwość wychowania nieszlachetnego, to czy nasz szanowny Prorok mówiłby: „Swoją etykę upiększajcie.” (Ibni Lal)